Τα μαθήματα διδάσκονται με δύο στόχους. Πρώτος και αυτονόητος στόχος μας είναι αφενός η κάλυψη κενών και αδυναμιών που ενδεχομένως υπάρχουν από προηγούμενα σχολικά έτη και αφετέρου η πληρέστατη προετοιμασία του σπουδαστή για την είσοδό του στην πανεπιστημιακή Σχολή της επιλογής του· κύρια φροντίδα μας δε, ως προς αυτό, είναι η κάλυψη της σχολικής ύλης τρεις μήνες πριν τις εξετάσεις, έτσι ώστε να υπάρχει η δυνατότητα δύο τουλάχιστον ολιστικών επαναλήψεων πριν από αυτές.
Ένας δεύτερος, ωστόσο, στόχος μας είναι, μέσα από τη διδασκαλία των συγκεκριμένων αντικειμένων, ειδικά σε ό,τι αφορά στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών, να γίνει κτήμα (ίσως πιο μακροπρόθεσμο) των σπουδαστών μας ότι δεν πρόκειται και για τόσο «νεκρές» γλώσσες, όπως επιπόλαια πολλές φορές χαρακτηρίζονται αλλά ότι η σύνδεσή τους με το παγκόσμιο γλωσσικό παρόν είναι κάτι παραπάνω από προφανής υπό την προϋπόθεση ασφαλώς της εμπεριστατωμένης διδασκαλίας τους, την οποία και εγγυόμαστε.
Τέλος, σε ό,τι σχετίζεται με το γνωστικό αντικείμενο της Έκθεσης-Λογοτεχνίας, πιο «εξειδικευμένος» μας στόχος είναι να γίνει αντιληπτό τι σημαίνει «σωστή» και «μη σωστή» χρήση της Γλώσσας. Υπάρχει άραγε «σωστό» και «μη σωστό» στη Γλώσσα ή μήπως οι όροι αυτοί θα πρέπει να αντικατασταθούν από τους όρους «κατάλληλο» και «μη κατάλληλο» ανάλογα με την εκάστοτε επικοινωνιακή περίσταση; Και πώς αυτό επιτυγχάνεται; Στη δε Λογοτεχνία, τα κυρίαρχα ερωτήματα που ξεκλειδώνουν ένα σωρό απαντήσεις είναι: Τι είναι αυτό που καθιστά εντέλει ένα κείμενο λογοτεχνικό; Πώς και γιατί αυτό διαφοροποιείται από άλλες μορφές κειμένων; Τι σημαίνει λογοτεχνικά «είδη»; Επηρεάζει τελικά η Λογοτεχνία τον βίο μας; Ναι ή όχι και γιατί;
Ο 
Ο 
